ΜΛ-ΚΚΕ: Παλλαϊκό αίτημα το ΟΧΙ στη συγκάλυψη / Όλοι στους δρόμους και τα συλλαλητήρια στις 28 Φλεβάρη!

Κάτω η πολιτική της φτώχειας, της ακρίβειας,
των σκανδάλων και των ιδιωτικοποιήσεων

Στις 28 Φλεβάρη συμπληρώνονται τρία χρόνια από τη νύχτα που η κοιλάδα των Τεμπών ποτίστηκε με το αίμα 57 ανθρώπων σε μια από τις πιο συγκλονιστικές τραγωδίες η οποία ως και σήμερα συνταράσσει. Ένα έγκλημα που ο πραγματικός ένοχος είναι η κυβέρνηση της Δεξιάς, η οποία με την πολιτική της ρήμαξε, απαξίωσε και τελικά ξεπούλησε το σιδηρόδρομο. Στα τρία αυτά χρόνια, παρά τη λυσσασμένη προσπάθεια της κυβέρνησης να κουκουλώσει και να θάψει το έγκλημα και τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν σε αυτή την ανείπωτη τραγωδία, αποδείχθηκε ότι τόσο η ίδια όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ φέρνουν ακέραια την ευθύνη. Η εγκατάλειψη του δικτύου των σιδηροδρόμων, τα απαρχαιωμένα ως και ανύπαρκτα συστήματα ελέγχου και ασφάλειας, η τραγική υποστελέχωση σε ανθρώπινο δυναμικό και φυσικά το ξεπούλημα στην αμαρτωλή «HELLENIC TRAIN», όλα εκείνα που για χρόνια δηλαδή κατήγγειλαν τα σωματεία των εργαζομένων του ΟΣΕ, οδήγησαν στην τραγωδία στα Τέμπη.

Ένοχη η κυβέρνηση και η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων

Το έγκλημα αυτό φέρνει ανεξίτηλη τη σφραγίδα της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, της εξάρτησης και της υποτέλειας, που με όχημα τα μνημόνια των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ, οδήγησε στην εκποίηση όλου του δημόσιου πλούτου. Λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμοι και σιδηρόδρομοι, τα πάντα ξεπουλιούνται στα ξένα και ντόπια αρπακτικά έναντι -μάλιστα- πινακίου φακής. Η κυβέρνηση της ΝΔ, που κραδαίνει με υπερηφάνεια τη σημαία των ιδιωτικοποιήσεων, πανηγύριζε για το ξεπούλημα του ΟΣΕ το 2019 υποστηρίζοντας πως «… χάρη στις δικές μας παρεμβάσεις επιτεύχθηκε η μετέπειτα αποκρατικοποίηση της εταιρίας». Με τον ίδιο ζήλο και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δια στόματος Τσίπρα, πανηγύριζε το 2017 για το ξεπούλημα, διεκδικώντας για τον εαυτό της τον τίτλο του σωτήρα αφού «με την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ η χώρα γλίτωσε ένα μεγάλο βάρος». Είναι όλοι τους ένοχοι για το έγκλημα αυτό!

Τρία χρόνια μετά, ο λαός πληρώνει τις συνέπειες της ίδιας πολιτικής. Τα περιστατικά με ατυχήματα στο σιδηροδρομικό δίκτυο, εξαιτίας της ανεπάρκειάς του εξακολουθούν και βγαίνουν στη δημοσιότητα. Από καθαρή τύχη δεν ζήσαμε πρόσφατα μια ακόμα αεροπορική τραγωδία, με ανεξέλεγκτες διαστάσεις, όταν τα συστήματα ραντάρ «τυφλώθηκαν». Οι εργαζόμενοι στα αεροδρόμια και οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας φωνάζουν χρόνια τώρα για τα απαρχαιωμένα συστήματα και για τις τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό. Με τις πρώτες σταγόνες της βροχής, δρόμοι και περιοχές πνίγονται, εξαιτίας της εγκατάλειψης των υποδομών και της ανυπαρξίας αντιπλημμυρικών έργων, με τραγικές συνέπειες, όπως συνέβη πρόσφατα με τρεις νεκρούς στις τελευταίες βροχοπτώσεις. Και απέναντι σε όλα αυτά η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα.

Μπάζωμα και συγκάλυψη

Στο διάστημα αυτό η κυβέρνηση της ΝΔ έστησε μια τεράστια επιχείρηση για να μπαζώσει το έγκλημα. Επιδόθηκε σε μια κολοσσιαία προσπάθεια αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης με μοναδικό στόχο να συγκαλύψει τις δικές της αποκλειστικές ευθύνες. Από την πρώτη στιγμή, με τη συνδρομή του κρατικού μηχανισμού, επιχείρησε να θάψει κάτω από τόνους χώματος και τσιμέντου, όλα τα στοιχεία στον τόπο του εγκλήματος. Κατέστρεψε και εξαφάνισε οπτικοακουστικό υλικό προκειμένου να μην αποκαλυφθούν στοιχεία που οδήγησαν στο έγκλημα. Έστησε εξεταστικές επιτροπές-παρωδία για να πέσουν στα «μαλακά» τα στελέχη της σαν τον Καραμανλή, ο οποίος λίγα εικοσιτετράωρα πριν την τραγωδία έσκιζε τα ιμάτιά του από τα κοινοβουλευτικά έδρανα για την «ασφάλεια των σιδηροδρόμων», και τελικά να βγει λάδι η ίδια. Με κυνισμό ο Μητσοτάκης λίγες ημέρες πριν από το συγκλονιστικό παλλαϊκό συλλαλητήριο στις 28/2/25 ομολογούσε δημόσια ότι η εξεταστική του «δεν ήταν η καλύτερη στιγμή της Βουλής». Παρά τα κροκοδείλια δάκρυα και την περίσσια υποκρισία για τη «συμπάθεια» προς τους συγγενείς των νεκρών, έβαλε κάθε είδους εμπόδια στην προσπάθειά τους να διερευνήσουν τα αίτια του δυστυχήματος. Συγκλονιστική και ταυτόχρονα τραγική φιγούρα ο Πάνο Ρούτσι, ο οποίος αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει απεργία πείνας για να διεκδικήσει το αυτονόητο δικαίωμά του να κάνει εκταφή στο παιδί του ώστε να γίνουν οι απαιτούμενες εξετάσεις για να διαπιστώσει τα αίτια του θανάτου του. Άσκησε και εξακολουθεί να ασκεί κάθε είδους πιέσεις και εκβιασμούς, φανερά και υπόγεια, όπως έδειξε και η κατάληξη με το περίφημο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ. Ακόμα και στις δίκες που βρίσκονται σε εξέλιξη, εν αναμονή μάλιστα της κύριας δίκης (23/3/2026), η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη βάζει κάθε είδους εμπόδια με διαρκείς αναβολές, εκφυλίζοντάς τις. Αποτελούν δε τροχιοδεικτικές βολές για τη μακρά και εξαντλητική οδό που θα ακολουθήσει και η κύρια δίκη.

Η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης είναι εγκληματική

Τα Τέμπη αποτέλεσαν ένα μακάβριο ορόσημο. Ανέδειξαν τις πιο μαύρες και εγκληματικές πτυχές της αντιλαϊκής πολιτικής της ΝΔ. Είναι η ίδια ακριβώς πολιτική που οδήγησε στο εργοδοτικό έγκλημα στη «Βιολάντα», εκεί που 5 εργάτριες θυσιάστηκαν για τα συμφέροντα της εργοδοσίας, στο βωμό της ξέφρενης κερδοφορίας της οικονομικής ολιγαρχίας. Είναι η ίδια ακριβώς πολιτική που είχε ως συνέπεια την περασμένη χρονιά η εργατική τάξη να μετράει περισσότερους από 200 νεκρούς εργάτες σε εργοτάξια, σε χώρους δουλειάς που δεν πληρούν ούτε τις στοιχειώδεις συνθήκες ασφαλείας. Είναι η ίδια ακριβώς πολιτική που γεννά τα σκάνδαλα, σαν και αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, το ένα μετά το άλλο, αναδύοντας όλη τη μπόχα ενός ληστρικού και εκμεταλλευτικού συστήματος που σαπίζει.

Όλα αυτά και άλλα τόσα αποτελούν την πιο ακραία έκφραση της δεξιάς – νεοφιλελεύθερης πολιτικής που με τόση ζέση επιβάλλει η κυβέρνηση της ΝΔ. Η «ανάπτυξη», η «υγιής επιχειρηματικότητα», ο «εκσυγχρονισμός» τους είναι στην πραγματικότητα η πολιτική των πιο νεοφιλελεύθερων δογμάτων, της πιο άγριας καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και καταπίεσης των εργαζομένων. Εκείνης της πολιτικής που δεν διστάζει να θυσιάσει τους εργαζόμενους ακόμα και τη νέα γενιά, προκειμένου να εξυπηρετήσει την κερδοφορία της.

Η διέξοδος στο μαζικό αγώνα

Πριν από ένα ακριβώς χρόνο, στις 28 Φλεβάρη 2025, όλη η χώρα μετατράπηκε σε ένα απέραντο συγκλονιστικό παλλαϊκό συλλαλητήριο. Η συσσωρευμένη λαϊκή οργή, απέναντι στην κυβερνητική πολιτική, βρήκε διέξοδο και εκφράστηκε στους δρόμους. Η ορμητική εισβολή του λαού στο προσκήνιο, προκάλεσε πολιτικό σεισμό στο κυβερνητικό στρατόπεδο αλλά και ευρύτερα στις πολιτικές δυνάμεις. Έδειξε την τρομερή δύναμη του μαζικού εξωκοινοβουλευτικού αγώνα, απομονώνοντας την κυβέρνηση και την πολιτική της, επιβεβαιώνοντας παράλληλα ότι το αφήγημα της ισχυρής επικράτησης της ΝΔ έχει κλείσει.

Σε όλη αυτή την περίοδο ο σύλλογος συγγενών των θυμάτων έπαιξε έναν ιδιαίτερα θετικό και προωθητικό ρόλο στην ανάπτυξη του μαζικού κινήματος, προβάλλοντας τα συγκεκριμένα αιτήματα για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα και να αποδοθούν οι ευθύνες. Αυτό επιβεβαιώθηκε από την πρωτοφανή σε μαζικότητα ανταπόκριση του κόσμου στο παλλαϊκό συλλαλητήριο στις 28/2. Η κήρυξη 24ωρης γενικής απεργίας από τις ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, παρά τη μεγάλη απροθυμία των συνδικαλιστικών ηγεσιών, κάτω από την τεράστια λαϊκή πίεση και το κάλεσμα του συλλόγου, έπαιξε ακόμα πιο προωθητικό ρόλο, έδωσε μαζική -σχεδόν καθολική- διέξοδο στον κόσμο της εργασίας να βγει στο δρόμο.

Σήμερα οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Η πρόσφατη απόφαση της Καρυστιανού να ιδρύσει νέο πολιτικό φορέα επιδρά καταλυτικά σε βάρος της ανάπτυξης του μαζικού κινήματος, προς όφελος της κυβέρνησης της ΝΔ. Τόσο η απόφασή της όσο πολύ περισσότερο και το δεξιό ως ακροδεξιό περιεχόμενο των πολιτικών της τοποθετήσεων σε μια σειρά ζητήματα από τα ελληνοτουρκικά και το προσφυγικό (χαρακτήρισε ως «εισβολείς» τους πνιγμένους μετανάστες στη Χίο) ως το διαβόητο «όχι στα κόμματα» και τα περί αμβλώσεων, προσφέρουν πολύτιμη σανίδα σωτηρίας στην κυβέρνηση που ασθμαίνει. Δίνουν τη δυνατότητα στη ΝΔ να αλλάξει την πολιτική ατζέντα, να την αποπροσανατολίσει στρέφοντάς τη σε μια αντιπαράθεση με τις πολιτικές θέσεις της Καρυστιανού, βάζοντας επί της ουσίας στο περιθώριο το καυτό ζήτημα που είναι το ίδιο το έγκλημα των Τεμπών και η κυβερνητική επιχείρηση συγκάλυψής του. Προσφέρουν τροφή στα καλοθρεμμένα ΜΜΕ να συζητούν για δημοσκοπικά νούμερα, εκλογικά σενάρια και δυνητικές συνεργασίες, βγάζοντας από το κάδρο τη συζήτηση για τα Τέμπη και τις κραυγαλέες κυβερνητικές ευθύνες. Όλα αυτά μαζί προσφέρουν στην κυβέρνηση μια άριστη υπηρεσία στην προσπάθειά της να αποποιηθεί τις ευθύνες της και παράλληλα να ρίξει λάσπη στο λαϊκό κίνημα και στον αγώνα που έδωσε ενάντια στη συγκάλυψη και τις ιδιωτικοποιήσεις. Εκμεταλλευόμενη την Καρυστιανού και τις δηλώσεις της, θέλει να παγιδεύσει τη λαϊκή οργή.

Σε κάθε περίπτωση, η 28η Φλεβάρη πρέπει να γίνει ημέρα μαζικής παλλαϊκής καταγγελίας της κυβερνητικής πολιτικής. Κάτω από το κάλεσμα των συνδικάτων που έχουν κηρύξει απεργία και οργανώνουν συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε όλη τη χώρα, ο λαός, οι εργαζόμενοι και η νέα γενιά οφείλουν να δώσουν το αγωνιστικό «παρών». Με όπλο τη διαδήλωση και την απεργία να κατέβουν μαζικά στους δρόμους απαιτώντας αγωνιστικά, να μην μείνει ατιμώρητη η κυβέρνηση, να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα, να ανατραπεί η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων. Να υψώσουν ισχυρό τείχος αντίστασης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης.

Όλοι στους δρόμους
και τα συλλαλητήρια στις 28 Φλεβάρη!

ΒΕΡΟΙΑ, 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ

ΣΤΙΣ 11.00

–

Φαρέτρα