Κοινωνία Λογοτεχνία Πολιτική Πολιτισμός

Γιώργης Έξαρχος – Στιχουργήματα: “Τυφλός κι αόμματος… ανοιχτομάτης!…”

 … μία από τα ίδια
Πόσο στ’ αλήθεια ψεύτικοι είν’ όσοι λέν’ με ύφος

«την αλλαγή στο σύστημα την φέρνει μόνο η ψήφος»
και κοροϊδεύουν τους λαούς μ’ εκλογικά τερτίπια
και βγάζει η κάλπη πάντοτε μία από τα ίδια`
αλλά αυτοί κομπάζουνε ως επαγγελματίες
ότι οι αγώνες απαιτούν θύματα και θυσίες
κι ως τέτοια λογαριάζουνε αφανισμό των άλλων
να είναι αυτοί αλώβητοι κι οι άλλοι… για τον άλλον
των ισχυρών φερέφωνα και δουλικοί υπηρέτες
ζητιάνοι όλων των αγορών και μόνιμοι οφειλέτες!…

*
Ούτε μι’ αλλιώτικη φωνή, καν διανοουμένων
καθηγητάδων, ποιητών ή άλλων… σκεπτομένων
που μες στην ψεύτικη χλιδή βολεύουν την μιζέρια
-δειλά πετροχελίδονα και «ψόφια» περιστέρια-
μικροαστοί της βόλεψης, «χεσμένα ανθρωπάκια»
που με το σάπιο σύστημα τα κάνανε «καπάκια»
κι ούτε που βλέπουν το Ιράν ή την Βενεζουέλα
πώς στου ιμπεριαλισμού βρίσκονται την ομπρέλα
και ίσως κάποιο πρωινό πριν η αυγή να φέξει
μπορεί και στο Γιουνανιστάν «Ζεϊμπέκης» να χορέψει!…

*
Έξω και μέσα στην Βουλή, παίζουν χαράς «Τραμπάλα»
ραγιάδων οι απόγονοι κι οι κούφιοι σαν… κουφάλα
χωρίς να ξέρουν πού τραβούν, ποιον δρόμο περπατάνε
ποιανού τ’ αχνάρια ακολουθούν, τι θέλουν, τι ζητάνε
και στο μεδούλι τους βαθιά, στης σκέψης τ’ άδειο… πιάτο
θρονιάζει ο «ατομισμός» του εγώ το… πριγκιπάτο
που θέλει υποτακτικούς και μάλα υποταγμένους
του «δήθεν» και του «φαίνεσθαι», πάντα ξεπουλημένους
ενώ οι πολίτες τ’ άι-Λαού με την γροθιά υψωμένη
το Δίκαιο και την Λευτεριά έχουν δεδηλωμένη!…

*
Το Δίκαιο το Διεθνές είναι μια ουτοπία
να το πατούν οι ισχυροί με κάθε ευκαιρία
και μοναχά οι αδύναμοι θα το επικαλούνται
όταν «μπαμπούλα» σκέφτονται κι απάνω «κατουριούνται»
μήπως και κάποιος δυνατός κάπως να τους συντρέξει
κι είναι γνωστό «εις άπαντας» κανείς πως δεν θα σπεύσει
σε παίγνια πολεμικά… οφέλη αν δεν προκύψουν
πριν πρώτα οι «βοηθούμενοι» σ’ εκείνους υποκύψουν
κι έτσι με το αζημίωτο «βοήθεια» θα παρέχουν
ανθρώπους, πλούτο εθνικό, πρωτίστως αν κατέχουν!…

*
–Κόμματα κι αποκόμματα, τελείες… κομματάκια
έχουν τυφλούς κι αόμματους μ’ ορθάνοιχτα ματάκια
πάντα με τ’ αζημίωτο, προσφέρουν… τι προσφέρουν;…
Την αμοιβή τής «βόλεψης» θέλουν να καταφέρουν
και να μαντρώσουν «πρόβατα», ν’αυξήσουν το «κοπάδι»
πάντα με τ’ αζημίωτο, με της ψευτιάς… το χάδι
με υποσχέσεις και «τομές», για «νέα κοινωνία»
με τις «επιτροπές σοφών» και την «αγία βία»
την ψήφο να υφαρπάξουνε για «λαϊκή εξουσία»
κι ο προδομένος ο Λαός… ροχάλα στην γωνία!…

*
–Με την ψήφο και τα λόγια – μας κουρδίζουν σαν ρολόγια
κι όταν πάει μεσημεράκι – λέν’ τον ήλιο… φεγγαράκι!…
Όποιος έχει νου και γνώση – τα κομμάτια του θα σώσει
κι όποιος είν’ αλλοπαρμένος – από χέρι είναι καμένος…  
Δεν υπάρχουν πλέον «Φάροι» – διανοητές… «Καμάρι»
ποιος περσότερα θα κλέψει – πιο πολλούς ποιος θα εμπαίξει…
Κι η «τυφλή Δικαιοσύνη» – μια ζωή στην «καταισχύνη»
σαν της «κούρβας» τα κορίτσια – όλο νάζια και καπρίτσια
να δικάζει τους αθώους – ν’ αθωώνει μη αθώους
και του Δίκαιου η παλάντζα – όμοια με «πορνείων» ράντζα…

Γιώργης Έξαρχος

banner-article

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ