Λογοτεχνία

Λογοτεχνία

Άρης Ορφανίδης «Άδακρυς γη»

Δεν πότισα τότε, στης ανάγκης τον καιρό, και ξεράθηκε η  γη μου. / Το χώμα στέγνωσε και άνοιξαν ρωγμές / διάβρωσης συμπτώματα.

Λογοτεχνία

Γιώργος Σιώμος "μικρά πεζά". Ψηφίδες ευαισθησίας και ώριμης στοχαστικής ματιάς

«Μικρά πεζά», που μοιάζουν τα περισσότερα με πεζογραφικά... χάικου και όχι με διηγήματα, καθώς τα χαρακτηρίζει  η αφαιρετικότητα και η λανθάνουσα ποιητική πνοή...

Λογοτεχνία

Άρης Ορφανίδης "Χαϊκού" σε σχάση

Δημοσία  δαπάνη ετελέσθη η κηδεία με πλήθος κόσμου… / γράφτηκε στην εφημερίδα. / Ιδιωτική δαπάνη ο βίος...

Κοινωνία

Βασίλης Ραφαηλίδης: "ζωή, όχι επιβίωση"

Η φτώχεια, άλλωστε, κάνει πολύ καλή παρέα με την άγνοια, την αγραμματοσύνη, την πρόληψη, τη δεισιδαιμονία. Η φτώχεια περιορίζει ασφυκτικά τα όρια της ζωής και αποκλείει από τον άνθρωπο τη δυνατότητα για τον παραπέρα εξανθρωπισμό...

Λογοτεχνία

Άγγελος Σικελιανός. "Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα τα μάτια" της ποίησής του

Εβδομήντα χρόνια συμπληρώνονται από τη μέρα που η Ελλάδα, η Εθνική Αντίσταση και η Ποίηση στερήθηκαν έναν από τους μέγιστους δημιουργούς του 20ού αιώνα. Τον Άγγελο Σικελιανό. Το εκτυφλωτικής...

Λογοτεχνία

Δημήτριος Ιορδ. Καρασάββας "Στον Σταθμό των Τρένων"

Το μακρύ καλοκαίρι του 1974 διαρκούσε ακόμη και στις αρχές του Σεπτέμβρη ο καιρός εξακολουθούσε να είναι γλυκός. Στο σπίτι επικρατούσε μία ευφορία, προφανώς λόγω της Μεταπολίτευσης, που παρά το δράμα της...

Λογοτεχνία

Ναζίμ Χικμέτ "Τραγουδάνε οι χτίστες / Μες στον ιδρώτα και στο αίμα"

“Να χτίζεις μη θαρρείς πούναι να τραγουδάς ένα τραγούδι / Μα είναι λεβέντες όλο πείσμα οι χτίστες / Κ’ η οικοδομή ανεβαίνει, μ΄ έφοδο τον ουρανό κυριεύει / Ψηλά και πιο ψηλά, πάντα ψηλότερα…

Λογοτεχνία

Άρης Ορφανίδης "Χρόνου ήθος"

Μέρα τη μέρα / Ώρα την ώρα / Λεπτό το λεπτό / Δεύτερο το δεύτερο / Μην υποπέσεις στο δεύτερο...

Λογοτεχνία

Δημήτρης Βαλαής "Χτύπα, Άνθρωπε!"

Χτύπα! / Χτύπα, Άνθρωπε, τις πέτρες μεταξύ τους! / Μέρα και νύχτα, χτύπα! / Μην κουραστείς, μην απελπιστείς...

Λογοτεχνία

Κ. Π. Καβάφης "Πάρθεν"

Όμως απ’ τ’ άλλα πιο πολύ με άγγιξε το άσμα /το Τραπεζούντιον με την παράξενή του γλώσσα / και με την λύπη των Γραικών των μακρινών εκείνων...