Γιάννης Ρίτσος – Μανώλης Αναγνωστάκης. Κάνοντας το Πολυτεχνείο ποίηση

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Το αγόρι και η πόρτα

Εκεί που έπεσε είναι μια κόκκινη λίμνη
ένα κόκκινο δέντρο
ένα κόκκινο πουλί

Σηκώθηκε όρθια η πεσμένη καγκελόπορτα
χιλιάδες άλογα
Λαός καβαλίκεψε
Κομνηνέ! φωνάξαμε
Γύρισε και μας κοίταξε
δε φορούσε επίδεσμο
ούτε στεφάνι

Άσπρα άλογα, κόκκινα άλογα και μαύρα
πιο μαύρα- καλπασμός
η ιστορία
Να προφτάσουμε

 

ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

 Φοβάμαι

Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου 'κλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

( Νοέμβρης 1983)

Επιμέλεια: Δήμητρα Σμυρνή

Συντάκτης

0 Comments

Δεν υπάρχουν σχόλια!

You can be first to comment this post!

Ειδήσεις με Διάρκεια